www.KermaneMajazi.com
صفحه نخست درباره ما تماس با ما
پنجشنبه 4 بهمن 1397
سه شنبه 23 خرداد 1396 , 12:47
گام های تدبیر و امید در کرمان (1)؛
زیر خورشید ولایت، بذر توسعه کاشتیم
اهم اقدامات دولت تدبیر و امید در استان کرمان را در گزارش زیر بخوانید: (بخش اول)
 
استان کرمان، بهشت معادن ایران، این کهن استان تاریخی دارای ظرفیت‌ها و سرمایه‌های خدادادی فراوانی است. این استان باوجود بیش از 40 نوع ماده‌ی معدنی، به عنوان بهشت زمین‌شناسی ایران لقب گرفته است. وجود زون‌های زمین شناسی، پتانسیل‌های بی‌شماری را برای این استان به ارمغان آورده است که از نظر ذخایر زیرزمینی یکی از غنی‌ترین مناطق ایران به حساب می‌آید. معادن مهم استان مانند معدن مس سرچشمه، مس میدوک، سنگ آهن گل گوهر سیرجان، زغال سنگ پابدانا، کرومیت اسفندقه و فاریاب، تیتانیوم کهنوج و... آن را به بهشت معادن ایران تبدیل کرده است
صرف‌نظر از منابع معدنی و صنایع استان کرمان و با توجه به شرایط اقلیمی، میزان منابع آب، موقعیت جغرافیایی و روش کشت اراضی، استان کرمان در حوزه‌ی کشاورزی به سه منطقه کشاورزی متفاوت تقسیم می‌شود که پسته (رتبه‌ی اول کشور در زمینه‌ی تولید)، گندم، جو، سیب‌زمینی، حنا، وسمه، پنبه، چغندرقند، گردو، بادام، گلابی، هلو، آلبالو، آلو، گیلاس، سیب و خرما و نیز مرکباتی نظیر پرتقال، لیمو شیرین، نارنگی، نارنج و گریپ فروت برخی از انواع محصولات این مناطق هستند. این استان همچنین در زمینه‌ی صنایع دستی مثل قالی جزو برترین‌های کشور است اما متاسفانه مقایسه‌ی استان کرمان با برخی از استان‌هایی که شاید یک دهم سرمایه‌های آن را دارند، نشان می‌دهد که کرمان دچار عقب‌افتادگی تاریخی است و در سال‌های نه چندان دور هم به بیماری عدم پیشرفت به خصوص پیشرفت متوازن مبتلا شده است که دلایل مختلفی برای آن می‌توان برشمرد. عدم مدیریت صحیح در سال‌های گذشته، خروج سرمایه‌های استان به سایر استان‌ها و خارج از کشور و گردندان چرخ‌های اقتصاد آن‌ها به جای کرمان و هم‌چنین عدم استفاده از بخش خصوصی به عنوان بازویی توانمند برای استفاده از منابع استان در راستای رشد و بالندگی آن، شاید بخشی از دلایل این عدم پیشرفت بوده است.
ضرب‌المثل «چراغی که به خانه رواست، به مسجد حرام است» ناخودآگاه تداعی کننده‌ی استان‌مان در سال‌های گذشته است که سرمایه‌هایش مرحمی بر زخم‌های سایر استان‌ها شده بود و محرومیت در گوشه و کنار شهرستان‌هایش به چشم می‌خورد اما درد بزرگ‌تر این بود که مردمان مناطق زرخیز این استان با این‌که در بستر گنج‌های عظیمی خفته‌اند؛ چشم به راه یارانه‌ای شده بودند که نه تنها دردی از آن‌ها و جوان‌های بیکارشان دوا نمی‌کرد بلکه تلاش برای سازندگی، پیشرفت و عمران و آبادانی این مناطق را هم کمرنگ کرده بود. این مساله نیازمند تدبیری بود تا مردم عزتمندانه، ثروت سرزمین خودشان را برداشت کرده و شهرستان و روستاهای‌شان را آباد کنند. کرمان می‌بایست با دست‌های همین مردم آباد شود و خشت خشت توسعه و پیشرفتش را کشاورزان، صنعت‌گران، جوانان تحصیلکرده و مدیران شایسته‌ای که در دامانش پرورش یافته‌اند؛ بر روی هم بگذارند.
شاید وقتی در دوازدهم آذرماه 92، دکتر رحمانی فضلی، «علیرضا رزم‌حسینی» را فردی معرفی کرد که از آب، خاک و هوا ثروت تولید می‌کند، بسیاری آن را شعاری تبلیغاتی برای استاندار جدید پنداشتند. اما استاندار و تیم مدیریتی استان کرمان که اغلب نیز نیروهای جهادی با سابقه‌ی ایثارگری در دوران دفاع مقدس بوده‌اند؛ با عملکرد خود نشان دادند که آنچه گفته شد و می‌شود؛ واقعیت دارد و تعریف و تمجید تبلیغاتی نیست. گواه این حرف، همان کرمان دیروز است که امروز به کارگاه سازندگی تبدیل شده و صدای چرخ‌های توسعه‌ی متوازن آن از گوشه گوشه‌ی استان شنیده می‌شود. امیدی که امروز در چهره‌ی رنج کشیده‌ی مردم قلعه گنج می‌بینیم و روستاییانی که دل از شهر می‌کنند و این بار با اطمینان به ساختن زندگی بهتر به زادگاهشان برمی‌گردند، شعار نیست و هیچ‌کس نمی‌تواند این همه تلاش و سازندگی را نادیده بگیرد.
جامه‌ی عمل پوشاندن به اقتصاد مقاومتی، تولید و اشتغالی که مد نظر مقام معظم رهبری‌ست، همت، اراده، تلاش و تدبیر می‌خواهد و باید به جای مدیریت جناحی، مدیریت جهادی داشته باشی تا املای توسعه را این چنین در گوشه گوشه‌ی استان بنویسی که نه به شمال و جنوب و نه به شرق و غرب استان مدیون باشی، توسعه را برای سراسر کرمان نوشتن، کار آسانی نیست و همه می‌دانیم که املای نانوشته است که غلط ندارد.
خالی از لطف نیست که در روزهای پایانی دولت یازدهم، با هم مروری داشته باشیم بر آنچه در چند سال اخیر در استان کرمان اتفاق افتاد تا گرد و غبار خمودگی و عقب‌ماندگی را از چهره‌ی آن شسته و تحرک، پویایی و توسعه را جایگزین آن کند.
Copyright © 2017. All right reserved